تبليغاتX
Greenpark_ KQST - معرفی راسته های پستانداران - گوشتخواران
محيط زيست و مناطق حفاظت شده

راسته گوشت‌خواران                    ORDER CARNIVORA

 اين راسته شامل پستانداراني با جثه و شكل‌هاي مختلف است، از راسوي 25 گرمي تا خرس قهوه‌اي 250 كيلويي را دربر مي‌گيرد (زيرگونه خرس قهوه‌اي بنام گريزلي كه در آلاسكا زندگي مي‌كند 780 كيلوگرم وزن دارد). غذاي اصلي اكثر آنها را گوشت تشكيل مي‌دهد، ولي برخي مانند خرس‌ها همه چيزخوارند و قسمت اعظم غذاي آنها از مواد گياهي است (پانداي غول پيكر از گياه خيزران تغذيه مي‌كند). دندان‌هاي گوشت‌خواران مهم‌ترين اسلحه آنها است كه براي گرفتن طعمه و بريدن گوشت تغييرشكل يافته است، دندان‌هاي هر طرف آرواره شامل سه دندان پيشين، يك دندان نيش بسيار بلند و مخروطي شكل است. دندان‌هاي پيش آسيا و آسيا با تعداد متفاوت است، حداقل يكي از اين دندان‌ها كه گوشت‌بُر (كارناسيال) ناميده مي‌شوند براي بريدن گوشت تغييراتي يافته و به صورت تيغه مانند درآمده است. اين دندان‌ها در گربه‌سانان كه رژيم غذايي آنها بيشتر گوشت است تغيير زيادتري يافته، ولي در حيوانات همه چيزخوار نظير خرس پهن‌تر است. گوشت‌خواران قادر به جويدن كامل غذا نيستند و آن را مي‌بلعند. (خرس‌ها و راكون‌ها مستثني هستند). برخي از گوشت‌خواران مانند سگ‌سانان و گربه‌سانان پنجه‌رو هستند ولي عده‌اي ديگر نظير خرس‌ها كف‌رو بوده و مانند انسان پاشنه پاها را روي زمين مي‌گذارند.

به علت اين كه گوشت‌خواران تا نزديك زايمان بايد تحرك و چالاكي لازم را براي شكار حيوانات داشته باشند بنابراين مدت آبستني در اكثر آنها بسيار كوتاه است، بچه‌ها غالباً در زمان تولد نارس، كور و بي‌دفاع هستند. ولي به صورت جدي توسط مادر و در برخي (نظير شيرها) با همكاري پدر، مراقبت و محافظت مي‌شوند. ميزان مرگ و مير در بين بچه‌ها بسيار بالا است و غالباً فقط يك بچه به حيات خود ادامه مي‌دهد.

اكثر گوشت‌خواران زندگي مخفي و شبانه دارند. در گوشت‌خواراني نظير گربه‌سانان كه استتار امري حياتي است پوست بدن از خال‌ها و نوارها پوشيده شده است.

گوشت‌خواران معمولاً به صورت انفرادي زندگي مي‌كنند. تعداد آنها نسبت به طعمه‌هايشان بسيار كم است، بنابراين مشاهده مستقيم آنها بسيار مشكل است. براي آگاهي از وجود آنها مطالعه ردپاها، فضولات و باقيمانده‌هاي غذا بسيار مفيد است. همچنين در مناطقي كه تردد اتومبيل ميسر باشد مي‌توان با استفاده از چراغ اتومبيل و يا چراغ قوه‌هاي قوي در طول شب آنها را مشاهده كرد. اين امكان در شب‌هاي تاريك و بدون نور ماه كه درخشش چشم‌هاي آنها از فاصله‌هاي دور قابل رؤيت است، افزايش مي‌يابد. استفاده از دوربين‌هاي تله‌اي و نصب دستگاه‌هاي ردياب بر روي گوشت‌خواران كه به تازگي در پروژه حفاظت از يوز آسيائي مورد استفاده قرار گرفته است مي‌تواند در مطالعه آنها بسيار مؤثر واقع شود.

کتاب راهنمای صحرایی پستانداران ایران-مهندس هوشنگ ضیایی

نوشته شده توسط Qasem & Koorosh  در ساعت 11:5 | لینک  |